Marche
Inleiding
Marche (Marken) is een regione in het midden van Italië aan de Adriatische Zee. Het grenst in het noorden aan Emilia-Romagna en de republiek San Marino, in het westen aan Toscane en Umbrië en in het zuidoosten aan de Abruzzen en Lazio. De oppervlakte regio beslaat iets meer dan drie procent van Italië. Qua grootte staat de regio op de veertiende plaats. 2,5% van de Italianen woont in Marche.
Geschiedenis
Voor de komst van de Romeinen werd de regio bewoond door de Piceni, ëën van de Italische volken die zich in het eind van het tweede millennium v.Chr. in het heuvelland hadden gevestigd, en de Senonische Galliërs. De Romeinse keizer Augustus behield de naam van de oorspronkelijke bewoners en noemde het Picenum. Tien eeuwen later, rond het jaar 1000 is de naam Marche ontstaan, afgeleid van het Germaanse woord Mark dat markering, grens betekende: regio op de grens.
In de 19e eeuw werd een spoorlijn aangelegd van Bologna naar Brindisi die Marche via de kustlijn verbond met de rest van het land; een verbetering ten opzichte van de situatie daarvoor, toen de regio alleen bereikbaar was via moeilijk begaanbare wegen over bergpassen.
Landschap
Het westen van de regio wordt in beslag genomen door de bergketen van de Apennijnen. De hoogste top van de regio is de Monte Vettore (2476 m) in de provincie Ascoli Piceno. Deze berg maakt deel uit van het massief Monti Sibillini dat tot nationaal park is uitgeroepen. Het landschap tussen de hoge bergen en de kust is sterk heuvelachtig. Dit deel van Marche is een belangrijk landbouwgebied, het brengt onder andere veel wijn, olijven en fruit voort.
De kustlijn van Marche is ongeveer 170 kilometer lang. De zand- en kiezelstranden worden op twee plaatsen onderbroken door een woeste rotskust; ten zuiden van de regionale hoofdstad Ancona (Monte Conero) en ten noorden van Pesaro (Monte San Bartolo). Ancona is de enige belangrijke havenplaats van Marche.
Culinaire tradities in Marche
De Marken hebben een boerentraditie, dus de keuken wordt meestal 'eerlijk' genoemd.
Eenvoudig en rijk aan smaak. Aan de kust staat er natuurlijk vooral vis op het menu, in het binnenland kaas, olijfolie, pasta, truffels en paddestoelen.
De casciotta d'Urbino is een klassieker. Driekwart schapen en een kwart koeienkaas, gezouten en met de hand geboetseerd tot een ronde vorm.
De pecorino di fosso wordt gemaakt in de regio Urbino in de plaatsjes Talamello en Santagata Feltria. Alle grote chefs over de hele wereld willen dit bijzondere kaasje. Hij rijpt onder de grond in speciale putjes (de fosse).
De gigantische tuber magnatum pico, ofwel de witte (zomer)truffel van het Montefeltro-gebied rond Urbino is wereldberoemd. Maar ook de trifolo nero, of zwarte wintertruffel (tuber melenosporum) wordt hier opgespoord. In restaurants moet je oppassen met truffelgerechten. Als men niet met een truffel en schaaf aan tafel komt, gebruikt men misschien surrogaten als Chinese truffel uit blik.
Truffelmarkten zijn er vanaf begin oktober, vooral rond SantAngelo in Vado, Acqualagna en Sant'Agata Feltria. Ook truffelkaas is niet te versmaden.
Links voor een bezoek aan Marche
