Lombardije
Lombardije strekt zich met een oppervlakte van 23.861 km2 uit over het centrale gedeelte van de Povlakte, die hier in het noorden wordt begrensd door de Prealpi Lombarde, uitlopers van de Centrale Alpen. In het westen wordt de grens van de regio gevormd door het Lago Maggiore en Ticino, in het zuiden door de Po en in het oosten door het Lago di Garda en de Mincio. Enkel de Lomellina en de Oltrepo Pavese (twee streken in de provincie Pavia) en een deel van de provincie Manova vallen buiten deze natuurlijke begrenzing. Een stuk van het gebied tussen het Lago Maggiore en het Lago di Como behoort immers tot het Italiaanssprekende, Zwitserse kanton Ticino.
Hoewel de Povlakte landschappelijk misschien eerder eentonig is, gaat van een echt rivierenlandschap als de Lomellina een zekere bekoring uit, vooral door de rijstvelden die men hier aantreft. Bovendien bent u vanuit de vlakte zo in het heuvelland van bijvoorbeeld de Oltrepo Pavese of de Alto Mantovano, de zachtglooiende moreneheuvels tussen Mantova en het Lago di Garda.
De bergen zijn in Lombardije altijd dichtbij. Bij helder weer heeft men op veel plaatsen zicht op de Alpen of de Apennijnen. Maar de parels in het Lombardische landschap zijn zonder twijfel de meren. Het Lago di Como en het Lago d'Iseo vallen volledig binnen de grenzen van Lombardije, het Lago Maggiore en het Lago di Garda gedeeltelijk.
Milaan, inleiding
Milaan werd gesticht in de vierde eeuw voor Chr. als Mediolanum (=in het midden van de vlakte). De stad heeft woelige tijden gekend: gesticht door de Kelten, veroverd door de Romeinen, daarna door achtereenvolgens de Hunnen, de Ostrogoten, de Longobarden en Karel de Grote, die Milaan bij het Frankische Rijk voegde.
Vervolgens werd Milaan verwoest door Frederik Barbarossa. Sinds de 18de eeuw was de stad afwisselend in Franse en Oostenrijkse handen.
Halverwege de 19de eeuw hadden de Milanezen er genoeg van; ze kwamen in opstand om uiteindelijk zich bij het koninkrijk Italië aan te sluiten (1861).
Milaan was eeuwen geleden al een belangrijk centrum en is dat nog steeds. De stad geeft de toon aan op het gebied van mode, design en grafische vormgeving. Het is ook een belangrijk centrum voor onderwijs, wetenschap en cultuur. De Italiaanse commerciële televisie heeft zijn wortels in Milaan, wat vooral komt door Milanees Silvio Berlusconi die zijn fortuin verdiende in de media-industrie.
Zoals de naam al aangeeft, staat aan de Piazza del Duomo een grote kathedraal, de Santa Maria Nascente. Het is een enorm bouwwerk van wit marmer in gotische stijl. De bouw begon in 1386 en werd pas in 1965 helemaal afgerond.
Aan hetzelfde plein kan je in het voormalige dominicanenklooster de beroemde wandschildering Het Laatste Avondmaal (Il Cenacolo) van Leonardo da Vinci zien. Let op: tickets op voorhand reserveren!
Voor meer info:Site van Het Laatste Avondmaal
Da Vinci was niet alleen schilder, maar ook architect en wetenschapper. Hij bestudeerde de anatomie van het menselijke lichaam en hield zich onder meer bezig met meteorologie en geologie. Het Nationaal Museum van Wetenschap en Techniek in Milaan is gewijd aan die kant van Da Vinci�s leven.
Beroemde schilderijen en tekeningen zijn te zien in de Pinacoteca Ambrosiana en in de Pinacoteca di Brera. In die laatste hangt het schilderij Maaltijd in Emmaus van Caravaggio.
Tussen het Domplein en de Piazza della Scala vind je de winkelgalerij Vittorio Emanuele II uit de 19e eeuw. De galerij is overdekt met glazen koepels. Aan de totstandkoming zit een tragisch verhaal vast. De architect van het gebouw, Giuseppe Mengoni, viel van het dak en overleed enkele dagen voor de officiële opening, in 1878.
Net als veel andere Westerse steden viel Milaan in de 20ste eeuw ten prooi aan stadsvernieuwing. Kanalen werden gedempt en forten gesloopt.
De geallieerde bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog richtten ook veel schade aan. Het puin van die oorlog werd op een grote hoop geschoven. Daardoor ontstond de vijftig meter hoge Monte Stella.
Uitgebreide reisgids van Milaan
Uitgebreide reisgids voor een bezoek aan Bergamo